Geschiedenis van de vereniging
In juni 1982 werd de VKP opgericht als platform voor psychotherapeuten, die de klinische setting expliciet hanteren ten behoeve van het psychotherapeutisch proces van de aldaar opgenomen patiënten. De naam van de vereniging luidde bij oprichting "Vereniging van Klinische Psychotherapeuten" en werd in 1992 gewijzigd in "Vereniging voor Klinische Psychotherapie". Klinische psychotherapie werd beschouwd als een psychotherapeutisch specialisme, dat ontstaan was vanuit de Psychotherapeutische Gemeenschappen. De VKP startte een 4-jarige opleiding voor dit nieuwe specialisme, toegankelijk voor psychotherapeuten. Afhankelijk van het stadium van opleiding waarin men verkeerde, kon men buitengewoon, aspirant of gewoon lid worden van de VKP.
Sindsdien zijn de opvattingen over klinische psychotherapie verruimd. Ook in andere settings dan de Psychotherapeutische Gemeenschap wordt zij toegepast en de methodieken en doelgroepen vertonen een grotere variatie dan zo'n 15 jaar geleden. Een goed overzicht van de recente ontwikkelingen binnen de klinische psychotherapie vindt u in het Handboeken voor Milieutherapie (Janzing e.a., 2000 en 2003).
In januari 1996 werd besloten om het lidmaatschap van de VKP toegankelijker te maken; elke BIG-geregistreerde psychotherapeut met belangstelling voor klinische psychotherapie moest gewoon lid kunnen worden. De opleiding in de klinische psychotherapie bleef een belangrijke plaats innemen. Gewone leden van de VKP die deze opleiding volledig hebben gevolgd, mogen gebruik maken van de beschermde merknaam "klinisch psychotherapeut VKP".
Klinische psychotherapie wordt aangeboden door medewerkers uit verschillende beroepsgroepen. Al jaren bestond er voor anderen dan psychotherapeuten geen georganiseerd verband meer. Om hierin te voorzien, en de kennis en krachten te bundelen is in juni 2005 door de leden toestemming gegeven aan het bestuur om:
- de VKP open te stellen voor al deze professionals
- mogelijkheden te creëren tot opleiding en scholing voor de verschillende beroepsgroepen
De Geestelijke Gezondheidszorg in Nederland kenmerkt zich momenteel door een grootscheepse herschikking van haar middelen en methoden. Tot voor kort stond daarin het individuele behandeltraject centraal: de klant dient op maat, via een speciaal voor zijn probleem ontwikkeld zorgprogramma, bediend te worden, zo effectief en efficiënt mogelijk. Recentelijk komt er weer meer aandacht voor de inbedding van de behandeling, het therapeutisch milieu.
Juist voor mensen met meervoudige problemen, die een zwak sociaal netwerk hebben en nog veel vaardigheden kunnen opdoen op het terrein van zelfzorg, sociale omgang, en organisatie van hun dagelijks leven, is (tijdelijke) inbedding in zo'n milieu van groot belang. De klinische psychotherapie biedt een helder kader voor de organisatie van zo'n therapeutisch milieu. Een kader dat voor steeds meer verschillende doelgroepen is uitgewerkt. Wanneer de behandeling in verschillende fasen en settingen wordt aangeboden geeft de klinische psychotherapie de mogelijkheid de noodzakelijke samenhang aan te brengen.
Sinds 1982 vormt de Vereniging voor Klinische Psychotherapie (VKP) een belangrijke motor achter deze ontwikkelingen. Zij biedt een platform voor psychotherapeuten en nu voor alle professionals, die hantering van het samenhangend behandelmilieu als een integraal onderdeel van hun werkzaamheden zien.

